Wigierski Park Narodowy
Wigierski Park Narodowy został utworzony w roku 1989 i swoim zasięgiem obejmuje obszar ciągnący się na pograniczu Pojezierza Wschodniosuwalskiego oraz Równiny Augustowskiej. Centralną częścią Parku stanowi rynnowe jezioro Wigry, będące jednym z najgłębszych polskich jezior.
Park można zwiedzać na wiele sposobów: pieszo, rowerem lub konno. Po parku kursuje także kolejka wąskotorowa. Bardzo ciekawym sposobem zapoznania się z pięknem przyrody jest kurs stateczkiem „Tryton” po Wigrach. Warto wspomnieć, iż statkiem tym pływał w roku 1999 Jan Paweł II.
Płynąc „Trytonem” można obserwować zawiła linię brzegową jeziora, podziwiać liczne półwyspy i przybrzeżne płycizny oraz zatoki wcinające się w wysokie brzegi porośnięte lasami. To właśnie te tereny są siedliskiem bobra.
Na terenie Wigierskiego Parku Narodowego podziwiać można rozległe moreny denne oraz wzgórza moren czołowych powstałych 12 tysięcy lat temu. Malowniczo prezentują się kręte linie jezior, koryta rzek i strumieni oraz płaska równina pokryta piaskami rozległego sandru, będącego pozostałością po topniejącym czole lądolodu. W lasach otaczających jezioro Wigry podziwiać można tak zwane Suchary, czyli niewielkie jeziorka wypełnione brunatną wodą i otoczone roślinnością torfowiskową.